Transformatör çekirdekleri genellikle silikon çelik saclardan yapılır. Silikon çeliği, silikon içeren bir çelik türüdür (silika olarak da bilinir). Transformatör çekirdeklerini yapmak için silikon çeliğin kullanılmasının nedeni, bunun, enerji verilmiş bir bobin içinde güçlü bir manyetik indüksiyon yoğunluğu oluşturabilen, oldukça geçirgen bir manyetik malzeme olmasıdır. Bu, transformatörün hacminin azaltılmasına olanak tanır.
Bir transformatör AC koşullar altında çalıştığında, yalnızca bobinlerin direncinde değil, aynı zamanda alternatif akımın mıknatıslanması altındaki çekirdekte de güç kaybı meydana gelir. Çekirdekteki bu güç kaybına genel olarak 'demir kaybı' denir. Demir kaybına iki faktör neden olur: biri 'histerezis kaybı', diğeri ise 'girdap akımı kaybı'.
Çekirdek yapımında kullanılan çeşitli malzemeler vardır; bunların arasında silikon çelik levhalar ve ferritler de bulunur.
Transformatör çekirdekleri elektromanyetik indüksiyon prensibine göre üretilir ve öncelikle manyetik akıyı iletmeye yarar. Sadece manyetik akı uygulandığında manyetizma ile elektrik arasındaki dönüşüm gerçekleşebilir. Bir transformatör çekirdeğinin ana işlevleri, manyetik akıyı iletmek ve yapısal bir çerçeve görevi görmektir. Sürekli değişen bir elektromanyetik alan içerisinde manyetik iletken bileşen olarak görev yapan bir transformatörde, çekirdeğin mıknatıslanma yoğunluğu ve manyetik indüksiyon yoğunluğu da sabit bir akış halindedir. Hemen hemen tüm transformatör çekirdekleri yüksek manyetik geçirgenlik gerektirir. Yaygın bir çekirdek şekli, birincil ve ikincil bobinlerin merkezi kolun etrafına sarıldığı 'EI' veya 'kabuk tipi'dir (genellikle Çince karakter '日' olarak tanımlanır).
Bir başka deyişle: